k. konwicki.art.pl
O twórczości Tadeusza Konwickiego

1966

Ostatni dzień lata. Scenariusze filmowe Wydanie książkowe wyboru scenariuszy

Informacje

Opracowanie graficzne: M. Kowalczyk

Omówienie

Po raz pierwszy wydane zostały przez „Iskry” w 1966 roku, czyli w czasie, gdy nie został przyjęty przez stronę polską nowelowy film RFN „Czas pokoju”, którego jedną z nowel jest „Matura” Konwickiego. Literacki zapis tej noweli zamyka pierwsze wydanie scenariuszy filmowych, w którego skład wchodzą ponadto: „Zimowy zmierzch”, „Ostatni dzień lata” (zapis w formie scenopisowej!), „Zaduszki” i „Salto”.

Następne wydanie — z 1973 r. — poszerzone zostało o literacki zapis fabuły „Jak daleko stąd, jak blisko” (pierwodruk fragmentów w „Dialogu” 1971, nr 10). Wznowienie „Ostatniego dnia lata” w 1993 roku przez Wydawnictwo Kwiaty na Tor niestety nie zawierało „Doliny Issy” i „Lawy”.

Warto zajrzeć do tej książki z wielu powodów. Najbardziej oczywistym jest ten, że scenariusze Tadeusza Konwickiego odznaczają się przepiękną materią językową. Poza tym przeczytanie scenariusza pozwala nam zrozumieć więcej z koncepcji reżyserskiej. Wskazówka dla chcących drążyć: zapisy scenariuszy „Zaduszek” i „Jak daleko stąd, jak blisko” dają nam możliwość śledzenia zabiegów autoadaptacyjnych Konwickiego, który czerpał przecież całe wątki i motywy ze swoich powieści. I na przykład w analogicznych passusach danej powieści i scenariusza „Zaduszek” zdania płyną w identycznych układach, a tylko czasami zastąpione zostają poszczególne wyrazy i sformułowania; rozumiemy, że następuje swoista korekta cenzorskich zniekształceń powieści przedpaździernikowych, których wątki włączane są do „Zaduszek” jako retrospekcje. Fascynująca lektura!

© 2006 Przemysław Kaniecki

konwicki.art.pl > Twórczość > Scenariusze > Ostatni dzień lata. Scenariusze filmowe

z Google

© 2006-2009 Pracownia Kultury Współczesnej
Opracowała Emilia Walczak, Zaprojektował Tomasz Kojder. HTML CSS